Een excursie door het geweldige Marokko

Een excursie door het geweldige Marokko

In 2015 ben ik met de PABO voor het vak wereldoriëntatie op excursie geweest naar Marokko. Met als doel het kennismaken met de cultuur, Arabische bouwkunst en architectuur, het ontdekken van de verschillende klimaten, en het verdiepen in de Islam. Al deze informatie konden we dan toepassen in het handelen voor de klas.

Nou, het was echt een geweldige reis. We hadden sowieso drie begeleiders die onwijs veel over het land konden vertellen, wat de reis nóg boeiender maakte. Daarbij is Marokko gewoon een heel bijzonder land. Een compleet andere wereld met verschillende klimaten, normen, waarden en manier van leven.

In deze blog neem ik je mee op de reis die wij in 9 dagen hebben gemaakt. Daarbij heb ik ook een plattegrond gemaakt waarbij je een beetje een beeld kun krijgen van waar wij zijn geweest. Wellicht de moeite om dezelfde route eens te volgen. Je krijgt in ieder geval een heel duidelijk beeld van dit veelzijdige en overweldigende land. Het is misschien wat informatiever geschreven dan ik normaal doe, maar dat komt doordat ik hier ook echt iets wilde leren, haha. In dit verslag kom de juf in me naar boven.

Tussendoor zie je soms ook wat tekeningen. Dit zijn foto’s, die ik heb nagetekend tijdens de busreizen en in de hostels. 

Dag 1

Dit was een dag waarbij we veel moesten reizen. We moesten al heel vroeg in de ochtend op het vliegveld zijn. Het is ongeveer 3 uur vliegen naar Marrakech. Bij aankomst stond er een bus voor ons klaar. We gingen eerst boodschappen halen voor de komende dagen. Vooral veel flesjes water. Daarna vervolgden we onze weg naar Casablanca. Dit is de economische hoofdstad van Marokko. Ik had al wel het idee dat ik in het buitenland was, maar kreeg nog niet direct het idee van “wooow.. ik ben in Marokko”.

 

In Casablanca bezochten we de Hassan II Moskee. Deze moskee behoort tot de 7 grootste moskeeën in de wereld en is 210 meter hoog. Er is binnen plaats voor 25.000 mensen en buiten nog 85.000. Je kunt je voorstellen hoe groot het daar dus is. We mochten het helaas niet vanbinnen bezoeken. Ik deed nog een verwoede poging om als Javaanse moslima naar binnen te mogen, maar ik was niet overtuigend genoeg. Jammer, want volgens mij is het er echt geweldig.

Ik deed nog een verwoede poging om als Javaanse moslim naar binnen te mogen, maar ik was niet overtuigend genoeg.

In de middag reden we door naar Rabat, de hoofdstad van Marokko. Hier lag ons eerste hotel. We hebben hier ’s avonds gegeten en gingen op tijd naar bed, want de volgende ochtend moesten we er weer vroeg uit.

dag 2

Na vroeg ontbeten te hebben, zijn we eerst even gaan kijken bij de poorten van het paleis in Rabat. Hier konden we in de categorie “cheesy-tourist-pictures” even helemaal los. Vervolgens gingen we via Volubilis naar Fez. Na twee uur rijden kwamen we aan bij de oude Romeinse stad Volubilis. Daar kregen we de oude mythe van Orpheus en Eurydice te horen en kregen we de tijd om rond te lopen door de ruïnes van de oude stad. Een aantal mozaïeken zijn nog mooi intact en je kunt nog best duidelijk de opbouw en functies van de stad herleiden. Ik kreeg een beetje het idee dat ik door het Forum Romanum liep.

We vervolgden onze reis naar Fez. Wat een prachtige stad. De medina van Fez is door UNESCO aangewezen als belangrijk mondiaal erfgoed. En terecht. Hier was ik écht in Marokko. We reden eerst naar onze herberg om de spullen weg te brengen en iets te eten en daarna gingen we, in gepaste kleding, de oude stad in. De medina is meer dan 1000 jaar oud en heeft ongeveer 200.000 inwoners. Via de kronkelige straatjes gingen we naar de Chouara Tannery, een van de grootste leerlooierijen van Fez. Voor de geur moet je er vooral niet naartoe, want het stinkt er naar dode dieren. Logisch natuurlijk, want er wordt leer gemaakt. Het is wel geweldig om te zien. Er zat ook een winkel bij die allerlei mooie producten verkocht, gemaakt van leer. Ik heb er een heel leuk rugzakje gekocht.

’s Avonds hebben we heerlijke bastilla gegeten. Dat is kip met filodeeg eromheen, gegarneerd met kaneel en suiker. Echt heel lekker. Ik moet het nog steeds eens proberen zelf te maken.

Dag 3

Voor het eerst gingen we een ander klimaat in. Door de Saisvlakte reden we via Ifrane de Midden Atlas in. De Saisvlakte is een gebied met veel akker- en landbouw. De akkers worden begrensd door cactussen. Hier leven geen nomaden, maar hebben mensen een vaste woonplaats. Ifrane was een grappig stadje. Weer kreeg ik er geen “Marokko” gevoel. Het was eerder een “ik-ga-skieën-in-de-Alpen-maar-er-ligt-geen-sneeuw” gevoel. Het was er nat en koud, maar we hebben er wel even heerlijk thee kunnen drinken.

In de middag reden we naar Midelt. We verbleven net buiten Midelt, in de Moulouya-steppe. Na heerlijk van het zonnetje te hebben genoten wilden we de buurt gaan verkennen. Maar net als we vertrekken belanden we in een enorme regenbui. Dus we moesten helaas weer terug naar de superleuke kamers. Toen we opgedroogd waren was het al tijd om te eten. We kregen enorme schalen op tafel met allerlei mezze. Ik vond dat echt geweldig. In de avond hebben we even de afgelopen dagen geëvalueerd, om daarna lekker een potje te “weerwolven”.

Dag 4

Dit was stiekem de dag waar ik het meest naar uit had gekeken. Op deze dag gingen we op een kameel door de woestijn rijden. Als je dat doet, ben je het Europese gevoel wel kwijt hoor. Maar voordat het zover was, gingen we eerst de Hoge Atlas in. Het moment dat het mediterrane Marokko wordt ingeruild voor het warme, droge deel. Hier kreeg ik weer echt het “Marokko-gevoel”. We reden eerst over de Tizi ’n Talrehmt pas, richting Errachidia. Daar ligt in de oase de Source Bleue de Meski. Daar konden we even heerlijk eten, zwemmen en compleet ontspannen. Dit keer waren wij zelf vrij vermakelijk om te zien. De Marokkanen daar zien niet iedere dag blanke heren en dames in hun bikini bommetjes maken, haha. Nou, voor ons was het echt even een verademing. Het zwemmen dan.

Aan het einde van de middag kwamen we aan bij de voet van Erg Chebbi. Hier begint de zandwoestijn. We verbleven in Riad Tadarte. Na onze kamers te hebben ingericht, was het EINDELIJK tijd om kameel te rijden. Nee, toch nog niet helemaal. Eerst kregen we nog te zien hoe de mensen hier hun gewassen onderhouden. Met hele kleine irrigatiesystemen (gegraven sluizen die om en om open worden gezet) zorgt men ervoor dat de planten voldoende water krijgen om goed te kunnen groeien. Gaaf om ook eens te zien hoe dadels groeien.

Nu was het dan wel echt tijd voor de kamelen. Wat een toffe ervaring was dat. We reden tegen zonsondergang richting de hoogste zandduin, waarvan je het laatste stuk zelf moest beklimmen omdat het te stijl was. Het was een pittige klim met dat wegzakkende zand (zoals mijn docent mooi beschreef: een uitputtende strijd tegen de elementen, haha), maar het was ZO de moeite waard. Een geweldig uitzicht op zowel Algerije als Marokko.  ’s Avonds kon je ervoor kiezen om op het dak, onder de sterrenhemel te slapen. Op dat moment was ik zo moe, dat ik geen zin had in kletsende mensen, maar achteraf vind ik het wel jammer dat ik het niet gedaan heb. Daarom besloot ik de volgende ochtend gewoon zo vroeg mogelijk op te staan, om de zonsopgang wel mee te krijgen. Dat was ook geweldig.


 

Dag 5

Na de zonsopgang en een lekker ontbijt (olijven, msemmen, jam, en nog wat andere dingen), gingen we naar een fossielenwerkplaats in Erfoud. Hier zijn namelijk zee-afzettingen uit het Devoon tijdperk (de tijd waarin onder andere de eerste amfibieën, insecten en haaien ontstonden) te vinden. Door de afzettingen zijn er veel fossielen te vinden van zeedieren. Bij de werkplaats laten ze zien hoe ze fossielen bewerken en verwerken in producten. Van sleutelhangers tot complete badkamer-inrichtingen.

We vervolgden onze weg langs de seguias. Dit is een modern irrigatiesysteem, waarbij kanalen in de grond zijn gegraven, waar water doorheen kan. Er zit alleen niet veel water meer in, doordat er woestijnzand in is gewaaid.

Via de Tafilalt-oase (een rivier-oase) reden we richting de Kasbahroute. De Tafilalt-oase is met 1,2 miljoen dadelpalmen de grootste oase van Marokko en na de oase in de Nijl, de grootste van Noord-Afrika.

We vervolgden de excursie richting de Todrakloof. De route gaat door een gebied waar veel nomaden leven. Best bijzonder, omdat de leefomstandigheden in dit gebied moeilijk zijn. In de middag bereikten we de kloof. We konden kiezen om de laatste 5 kilometer met de bus te reizen, of te lopen. Ik besloot om hem, met nog wat anderen te gaan lopen. Het was zo onwijs mooi.

De kloof is ontstaan doordat een een rivier en een waterval een erosie hebben veroorzaakt in de grond die uit kalksteenlagen bestaat. door de erosie heeft de rivier zich helemaal ingevreten en is er een kloof ontstaan.

Samen met een paar meiden mocht ik in de keuken helpen om moussaka te bereiden in een tajine. Super leuk. Dit is de enige plek waar we twee nachten zouden verblijven. We sliepen in grotkamers. Ik voelde me net een hobbit. Een heel gelukkige hobbit. In de avond was er muziek en werden onze handen versierd met Henna. Daarna was het weer tijd voor een potje weerwolven.

Ik voelde me net een hobbit. Een heel gelukkige hobbit.

Dag 6

Deze dag was ingepland als rustdag. Maar ik ging met een groep de omgeving verkennen. Met stevige schoenen aan en één van de docenten als gids, gingen we de bergen in. Het was echt een supermooie tocht. In de verte zagen we een groep nomaden en het uitzicht was echt geweldig. Hier kreeg je zo’n ultiem vrijheidsgevoel.

 

Dag 7

Op dag 7 moesten we weer vroeg op en vervolgden we onze excursie richting Ait Benhaddou. Zoals ik al eerder  beschreef, reden we richting de kasbah route. Een kasbah is een fort, gebouwd van leem. Een ksar is een dorp van leem, een compacte vesting met vaak maar 1 of twee openingen naar buiten. De levensduur van leem is niet zo lang. Als een vesting niet meer bewoonbaar was, werd er een compleet nieuwe vesting gebouwd, in plaats van dat er werd gerestaureerd. Daarom kun je duidelijk verschillen in generaties vestingen zien. De oude ksar wordt dan een ruïne.

Op weg naar Ait Benhaddou rijden we door Ouarzazate. In dit gebied worden veel bekende films (waaronder SATC 2, Star Wars, Kingdom of Heaven etc.) opgenomen. De steenwoestijn is het decor voor vele films. Hier staat ook de grootste filmstudio van de wereld.

Ait Benhaddou ligt aan de voet van de Hoge Atlas en is een eeuwen oude ksar met 7 kasbahs. De stad wordt trouwens ook gebruikt als decor voor films, zoals “Game of Thrones” en “The Mummy”. We hebben hier nog een presentatie-opdracht gedaan en gingen toen richting het hotel. Lopend of met de bus. Ik ging, samen met nog een paar anderen lopend. Onderweg kreeg ik nog bekant een hartaanval omdat ik over een vervelde slangenhuid heen stond te plassen. Ik dacht dat het een levende slang was. Je kunt je vast inbeelden hoe dat eruit moet hebben gezien, haha.

Het hotel had een hele fijne ruimte om uit te rusten en lekker te eten (heerlijke tajine). Het was ook wel fijn dat we rustig aan konden doen, want je merkt dat zo’n excursie met vele indrukken best heftig is. We sloten de avond af met het heftigste potje UNO dat ik ooit heb gespeeld.

Dag 8

Op deze dag reden we naar onze eindbestemming, Marrakech. Maar voordat we daar zouden komen, moesten we weer over het Hoge Atlasgebergte. Na een flinke klim met de bus, een subtiel sneeuwballengevecht en een kopje thee, reden we met een afdaling de Haouzvlakte in. In het centrum van deze vlakte ligt Marrakech.

Nadat we onze koffers hadden weggebracht naar onze laatste kamers en iedereen verzameld was, gingen we met z’n allen naar de Koutoubia. Daarna volgden we onze weg naar Djemaa el Fna, het grote marktplein van Marrakech. Hier hebben we kort rondgelopen. In het hotel kregen we een groot, heerlijk buffet. Ons laatste Marokkaanse avondmaal. ’s Avonds kregen we de tijd om nog lekker door de souk en over het plein te struinen. Uiteraard hebben we ook even een terras gepakt. Daar zijn wij Nederlanders goed in.

Dag 9

De laatste dag. Na lekker uitgeslapen te hebben en onze tassen te hebben gepakt kregen we nog één ultieme opdracht. Heer-lijk. we kregen allemaal een lijst met woorden in het Arabisch erop en 100 dirham (omgerekend ongeveer 10 euro). We kregen een uur de tijd om zo veel mogelijk spullen van de lijst te verzamelen, door zo min mogelijk uit te geven. Maar je kon ook strafpunten verdienen. Er liepen namelijk een paar “mollen” rond die je stiekem op de foto konden zetten. Dus een heel uur lang moet Marrakech gedacht hebben dat er verschillende groepjes idioten rond hebben gerend.

We hebben vervolgens nog de tijd gekregen om wat souvenirs te kopen en we zijn naar de Medersa Ali Ben Youssef (de koranschool) geweest. Wat een geweldig gebouw. Die mozaïeken zijn zo prachtig.

De terugreis had een kleine vertraging doordat er een vogel tegen een raam was gevlogen. Daarbij moesten we een tussenlanding maken op Agadir, dus de reis naar Nederland was een stukje vermoeiender dan heen. Maar het was echt een geweldige excursie. Zoals je gezien en gelezen hebt, hebben we onwijs veel gedaan en gezien. Deze route heeft een heel compleet beeld gegeven van Marokko. En ik zou heel graag nog eens teruggaan.

Hier kun je onze route vinden:

Facebooktwittergoogle_pluspinterest


2 thoughts on “Een excursie door het geweldige Marokko”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *